Het werk van Elnaz Zarza komt voort uit een vorm van culturele disconnectie. Vanuit een schijnbaar intuïtieve benadering werkt Elnaz aan een beeldarchief. Haar positie ten opzichte van culturele bepalingen wordt door middel van film en video in beeld gebracht. Hieruit ontstaat het archief waaruit beelden vanuit verschillende methodieken en benaderingen geselecteerd kunnen worden voor de uiteindelijke installaties.

Een van de benaderingen is dat de camera wordt ingezet als een extensie van de eigen fysieke aanwezigheid in een (sub)urbane omgeving. Via de video of fotocamera wordt de disconnectie vertaald naar een persoonlijke afstand tot de aanwezige structuren. Juist het volgen van het dwingende karakter van deze structuren levert specifieke beelden op aangezien ze niet uit frustratie voortkomen maar eerder vanuit een zoektocht naar connectie en uiteindelijk zelfs naar een vorm van begrip. Door juist de esthetiek van de structuren op te zoeken ontstaat er binnen het werk een even intern als waarneembaar conflict, een frictie. De dwingende werking van esthetische beelden versus de waarneembare distantie en frustratie ten aanzien van zowel de culturele als urbane structuren levert binnen haar werk een voelbare spanning op.

De installaties bestaan, naast de foto's en video's van structuren, uit enkele andere specifieke benaderingsvormen. Beelden van het reizen als handeling representeren de hang naar een heldere bestemming en de afstand die overbrugt moet worden. Juist binnen de door Elnaz ervaren culturele disconnectie is er veel onduidelijkheid over wat de bestemming kan zijn. Daarnaast zijn er beelden die ogenschijnlijk voortkomen uit de gevolgen van een culturele disconnectie zelf. Ondanks dat de positie een autobiografische oorsprong heeft, verwijzen de beelden niet naar het privé leven van Elnaz. Toch hebben deze beelden een overtuigende persoonlijke toon. Juist deze toon zorgt binnen de installaties voor verwarring. De esthetische beelden komen onder druk te staan en raken uit balans, evenals de toeschouwer. De structuren, het reizen en het persoonlijke verhaal vallen samen om daarna weer uiteen te vallen.

Het is deze disconnectie waarvoor Elnaz binnen haar werk een vertaling zoekt. Elke installatie vraagt om een zorgvuldig uitgebalanceerde samenstelling van bovengenoemde onderdelen. In haar laatste presentaties is duidelijk geworden dat ze de precisie bezit om de toeschouwer uit balans te brengen vanuit een moment van disconnectie.


Rob Leijdekkers
Rotterdam 03-10-2015

In Between Structures 2015
De Fabriek 2015
All Things In Position 2014
Duvelhok 2014